Επιστρέφοντας στο δρόμο του μεταξιού

Εισαγωγή στο δρόμο του μεταξιού “Δεν εφεύραν οι Σελτζούκοι τα καραβανσεράγια. Υπήρχαν χάνια και ραμπάτ σε ολόκληρο το Τουρκεστάν και την Περσία. Όμως οι Σελτζούκοι ήταν οι πρώτοι που εκπόνησαν και έχτισαν οργανωμένο δίκτυο κατά μήκος των εμπορικών οδών, ώστε στην ιδανική περίπτωση να υπάρχει ένα καραβανσεράι κάθε τριάντα περίπου χιλιόμετρα, απόσταση που διένυε σε μια μέρα μια φορτωμένη καμήλα” Νταλρύμπλ Ουίλλιαμ, Στα βήματα του Μάρκο Πόλο Οι συνεχόμενες, επαναλαμβανόμενες μάλλον, με κάποια ενδιάμεσα χρονικά διαστήματα φαινομενικής ηρεμίας, στρατιωτικές δράσεις και κοινωνικές αναταραχές, οι υφέρπουσες και άλλοτε προφανείς και βίαιες γεωγραφικές ανακατατάξεις στους χώρους του Αφγανιστάν και του Ιράκ, πρόσφατα στο χώρο της Συρίας με άγνωστη ακόμη κατάληξη, με υποψίες επί του παρόντος και για την περιοχή του Ιράν, της ευρύτερης περιοχής της Μέσης Ανατολής και Κεντρικής Ασίας θα λέγαμε κάπως γενικόλογα, έχουν επιστήσει εκ νέου, εδώ και πολλά χρόνια καλύτερα, την προσοχή των Αμερικανών, αλλά και των Ευρωπαίων, της Ρωσίας και των αναδυομένων αυτοκρατοριών της Ανατολής, για τα βάθη της Ασίας και τους πολυποίκιλους πολιτισμούς που αναπτύχτηκαν στις δημοφιλείς διαδρομές, αρχαία και μεσαιωνικά αστικά κέντρα του αρχαίου, περιβόητου και δημοφιλούς Δρόμου του Μεταξιού. Εάν θέλαμε σήμερα να απλοποιήσουμε τον ορισμό, θα λέγαμε ότι ο Δρόμος του Μεταξιού ήταν ένα πολύπλοκο δίκτυο χερσαίων διαδρομών οι οποίες συνδέονταν μεταξύ των, εκτείνονταν σε ολόκληρη την ήπειρο της Ασίας και συνέδεαν τις μεγάλες ξακουστές πόλεις της Κίνας με τις αντίστοιχες της Ινδίας, τις μυθικές πολιτείες της Κεντρικής Ασίας, έως τέλος τα μεγάλα και ξακουστά λιμάνια και πόλεις της Ανατολικής Μεσογείου, για το χρονικό διάστημα από το 100π.Χ. περίπου, έως το έτος 1500 μ.Χ…