Επιτάφιος δρόμος

Ποιήματα Α΄ (1985-2010) Η ΦΩΝΗ ΜΟΥ ΤΟ ΧΙΟΝΙ Μη σας τρομάζει ό,τι ακούτε στη φωνή μου έχει το ράγισμα απύθμενου βυθού αφετηρία της την άναρθρη κραυγή ένα παιδί κλεμμένο βάναυσα να κλαίει παιδί νύχτα και μέρα οδοιπορώντας στη δύσβατη της ηλικίας πέτρα με ματωμένα πέλματα επιστρέφει τα ην ένθεη μνήμη φέρνοντας στο φως μη σας τρομάζει ό,τι ακούτε στη φωνή μου χιόνι που χώνεψε ως τη ρίζα μου λυγμός παγώνει κάποτε και ξεκουφαίνει Eικονογράφηση: Βασιλάκου Μαργαρίτα