Εσπερίδος είδος συν ωμή λεία

«Νόστος» Γυμνά τα πόδια ψηλαφίζουν τους υγρούς τοίχους. Το σαμιαμίθι μυθολογεί πώς ανάδρομα η πέτρα τρώει το χρόνο κι ο κήπος τρώει το βλέμμα. Άχρηστα άχρονοι οι φόβοι. Καταποντίστηκε το φεγγάρι κι ο κλήρος έπεσε σε εμένα να παρηγορήσω το τριζόνι.