Φανταζόμαστε με τα χέρια

Όνειρο νά ΄ναι; Μα τούτο μου καρφώνει μαχαίρι στο μυαλό Η ποίηση είναι ο λόγος της ψυχής όπου οι λέξεις δεν έχουν τα πρέπει και τα όχι. Εκφράζεται έτσι ώστε να απαλύνει τα βάρη της ενάντια σε κάθε κίνδυνο ισοπέδωσης και αλλοτρίωσης. Δεν υπάρχει θλιμμένη και χαρούμενη ποίηση. Όταν η θλίψη μας εκφράζεται, η ψυχή ανεβαίνει ένα σκαλοπάτι για τη γαλήνη. Το λευκό και το μαύρο είναι δύο αγαπημένα αδέρφια που η ψυχή μας δεν τα αποχωρίζεται ποτέ, απλά κάποιες φορές μέσα στη ζωή μας, ζούμε μακριά τους…