Η ημέρα του χρόνου

Διηγήματα πεζής και έφιππης φαντασίας Κρίμα είναι, και πόνος μεγάλος, να κρύβεσαι πίσω από την ψεύτικη μάσκα ενός φανταστικού εαυτού, γιατί φοβάσαι ν’ αγαπήσεις τον ΑΛΛΟΝ, που τελικά είσαι εσύ! …Η κίνηση του βέλους είναι πάντα προς τα εμπρός. Εμείς, που κάποτε αναπαυόμασταν στην φαρέτρα της αγνωσίας και της ανυπαρξίας, αποτελούμε τώρα τα βέλη του Χρόνου. Έτσι λοιπόν, καθώς είμαστε αναγκασμένοι να κινούμαστε πάντα προς τα εμπρός, αφήνουμε ένα κομμάτι της ενέργειάς μας στο παρελθόν, και μ΄αυτόν τον τρόπο μειώνεται συνεχώς η ενέργεια που διαθέτουμε μέχρι να λειώσουμε στην φθορά και να επιστρέψουμε στην ανυπαρξία. Ίσως, όμως, η ενέργεια από το παρελθόν να επιστρέφει σ’ εμάς μέσω ενός άλλου συστήματος δύναμης, γιατί, όπως είπα, η ενέργεια δεν χάνεται αλλά “αποθηκεύεται” σε ένα παράλληλο σύμπαν, και τότε χαρακτηρίζουμε την ενέργεια αυτή σαν το απόλυτο κακό ή το απόλυτο καλό… Σχέδια: Μοναχός Νικόδημος Μουσική: Blue Menthal Εισαγωγικό σημείωμα: Ιωσήφ Βιβιλάκης Επιμέλεια: Ελπίδα Βουρλιώτη Απαγγελίες ποιημάτων: Κωνσταντίνος Κωνσταντόπουλος Περιέχει: CD