Η μνήμη των γυμνών λέξεων

Να ξεδιψάσω ένα φθινόπωρο χωρίς σώμα χωρίς διάλειμμα ετσι ν’ ακούς τις επιθυμίες θα σε κοιτάζουν σπάζοντας που κάποτε αγάπησες