Η ποίηση στα πλαϊνά των στίχων

Δεν έχω να πω πολλά. Μου ζήτησαν να αφαιρέσω από τα τόσα κι άλλα τόσα. Και αφαιρώ. Γιατί αυτοί ξέρουν. Και αφαιρούμαι. Γιατί εγώ ψάχνω. Στο τέλος τι μένει; Άδειο εκμαγείο λανθάνουσας φιλοσοφίας. Ανάθεμα τους γνώστες. Αφαιρώ λίγο ακόμη. Κι ας έχω τόσα κι άλλα τόσα επιπλέον. Είναι οι λέξεις που τρομάζουν; Κρύφτηκαν σε άδειο κεφάλι. Μου έκλεισαν την πόρτα. Τα καλύτερα μου ποιήματα τα έχασα Στο σταθμό των τρένων, πίσω από το θολό παράθυρο.