Η τρομοκρατία της ομορφιάς

ΤΟΚΕΤΟΣ Συνήθως ωριμάζω στο συρτάρι όπως το έμβρυο στην κοιλιά προτού διψάσω για οξυγόνο ανασαίνω τα νερά του αμνιακού μου σάκου τρέφομαι με τις σάρκες μου καταβροχθίζω τις ασχήμιες τα περιττά κιλά ώσπου η όρασή μου να ευφρανθεί στον καθρέφτη της αυταρέσκειάς μου μεστώνω στο σκοτάδι έτοιμος να γεννηθώ στο φως των ματιών σου Στη συλλογή αυτή ο ποιητής διακονεί με βακχική παραφορά την ιεροτελεστία της γραφής/σφαγής, καθώς ο έρωτας και η δημιουργία καταλήγουν σε ένα κανιβαλιστικό ξεφάντωμα