Ηγησώ

ΚΟΜΜΕΝΑ ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ Κρατούν ακόμα χώμα και τυφλά Αρώματα που αιμορραγούν. Απορημένοι Οι μίσχοι προς τον ουρανό. Θα βρέξει. ΧΛΩΡΙΔΑ “Ω σπάνια, σπάνια πράσινα κορίτσια Με φούστες κόκκινες και χρυσά δαχτυλίδια. Μυρίζουν πράσινο σαπούνι και μελάνι. Πρωί τα πάνε για περιτομή οι μαμάδες Μέσα απ’ αυτά τα σκονισμένα μονοπάτια” Ελεγαν κλαίγοντας τα κυπαρίσσια.