Ημερολόγιο θήτα

ΕΧΩ ΕΝΑ ΦΙΛΟ ΤΙΣ ΚΥΡΙΑΚΕΣ συναντιόμαστε στη δεύτερη βόλτα του μου μαγειρεύει φαγητά της λαμπρής μου ανοίγει πηγάδια είκοσι μέτρα πέρα απ’ τη θάλασσα μου τραγουδάει στίχους από παλιά τραγούδια και θέλει να μπαίνουμε μαζί απ’ την ίδια πόρτα έτσι που πια καθόλου δεν τον φοβάμαι «Ηλεκτρικός» σκαρφαλώνεις τα πόδια μου λόφοι γκρεμίζεσαι σε κοφτερά κλαδιά κι εγώ μένω ακίνητη σπαρμένη σε τρομερό χωράφι αέρας ακυμάτιστος πυκνός με συχνότητα 72 Hertz δεν αναπνέεται η οδύνη σε τέτοιες δόσεις