Ιωάννα

«Βρε, ο άνθρωπος είναι θεριό! Θεριό ματοβαμμένο. Έχει μέσα του αυτή τη δύναμη… για το Κακό! Ένα ζώο είναι, που πεινάει. Και ξέρεις τι κάνει το ζώο που πεινάει, άμα έχει ένα κόκαλο με λίγο κρέας; Να σου πω εγώ: Στην αρχή το γλείφει ήσυχα ήσυχα κι ύστερα απλώνει τις δοντάρες του και το ξεσκίζει. Δεν αφήνει τίποτα πάνου. Ο άνθρωπος βγήκε από τη μάνα του πεινασμένος, για όσο ζει πεινασμένος είναι, κι ως να πεθάνει πεινασμένος θα ‘ναι!» Αφήνει με θόρυβο το κουτάλι στο πιάτο. Το μπλε φως σβήνει. Σκοτάδι.