Ιριδισμοί

Άπλωνες τα όνειρα υγρά, σε κόκινο ατλαζένιο σχοινί για να στεγνώσουν από το δάκρυ που ‘χε στάξει στη ψυχή σου, Τα κοίμιζες τα βράδια στο σκοτάδι. Τα τύλιγες στην παμπάλαιη ανέμη του χρόνου. Τα ‘παιρνες απ’ το πανέρι της ζωής πλαί σου και τα ‘γνεθες με ρουμπίνι αδράχτι.