Ιστορίες με λυπημένη αρχή

Ξημερώματα Κυριακής. Θα σε συναντήσω σε μια πόλη ξένη. Θα κουβαλάς εικόνες από μέρη μακρινά, που ονειρεύτηκα να δω μαζί σου… Θα με ρωτήσεις πώς περνώ, αν μου ‘λειψες και πώς κυλήσανε οι μέρες μακριά σου. Θα ‘μαι χωρίς αποσκευές και θα ‘ρθω δίχως απαντήσεις. Ήχος κανείς δεν θ’ακουστεί… Τα σφραγισμένα χείλη μου θ’ανοίξουν μόνο για να γευτούνε τα δικά σου…