Καλοκαίρια της σιωπής

βρέχει απόψε ξανά και εγώ γράφω γιατί νιώθω γράφω για να σωθώ και μόνο οι Νύχτες πια να με καλούν και ο Λύκος να μου ψιθυρίζει – δεν θα βρέχει για πάντα δεν θα βρέχει… ω, κρυφτείτε κρυφτείτε να μην ακούτε το σκοτάδι πέφτει με κρότο…