Καλώς ήρθες χειμώνα

καλώς ήρθες χειμώνα, γραφιά της νιότης μας Μένει ακόμα να λυθεί ένα μυστήριο. Κόκκινοι κύκλοι χωρίς συναντήσεις. Ποτήρια άδεια δίχως έμπνευση για πιόμα. Φεύγεις και το σώμα λυγίζει. Μένεις μακριά και η γλώσσα παραπονιέται στο στόμα. Ξυπνάς κάποια πρωινά και κάθεσαι στο ειδώλιο του κατηγορουμένου με μια τρύπα στο στομάχι και τα σάλια σου στο ποτήρι του χθεσινοβραδινού σου ποτού. Κάποιοι μετράνε τις μέρες και άλλοι τρελαίνονται καθαρίζοντας το μέλλον, χωλαίνοντας τα βράδια μες τη κοιλιά γνώριμων κομματιών. Βλέπεις πως η μουσική είναι η μόνη σου σωτηρία καθώς τα δάχτυλα των ποδιών σου έχουν ρημαχτεί από τις ολονύχτιες διαδρομές και συνήθειες. Να κερδίσεις τις μάχες με τις σκιές…