Καρτ ποστάλ από το πουθενά

Στη σκιά όλων των πραγμάτων Στον λευκό θόρυβο της νύχτας Θέλεις να αφεθείς Να σε παρασύρει το αίμα της πόλης Να σε αγκαλιάσει ο βυθός της Θέλεις να βάλεις φωτιά στο σκοτάδι Μέχρι να λιώσει ο ουρανός Μα η σκουριά δεν καίγεται Έχεις γονατίσει και προσεύχεσαι στη διασταύρωση Μεταξύ ονείρου, τρόμου, τραγωδίας και θαύματος Και περιμένεις…