Κατά Κρόνου

Μια άσκηση είναι η ζωή, Εξάσκηση θανάτου. Μα όπως ο ήλιος το πρωί Μας ρίχνει τα μαλλιά του Και φέγγει πρόσωπο και γη Και γίνονται όλα ένα. Κάτω απ’ το φως συνδυασμένα Με μια λεπτή υφή, Έτσι και συ να περπατάς, Έτσι και να σωπαίνεις, Και πάνω απ’ όσα αγαπάς Να γέρνεις και να μένεις. Προτού σ’ απλώσει τη σκιά του Ας είσαι φλέβα καθαρή, Μια άσκηση είναι η ζωή, Εξάσκηση θανάτου.