Κατίνα Παΐζη

Πόσο πολύ σ’ αγάπησα Η Κατίνα Παΐζη γεννήθηκε στην Ανώπολη Σφακίων το 1911. Το πρώτο παιδί της Ανωπολίτισσας Ελένης Γ. Πάτερου και του Ιθακήσιου Κωνσταντίνου Δ. Παΐζη. Εγγόνι του Γεωργίου Πάτερου, οπλαρχηγού της δυτικής Κρήτης. Το σοι όλο στα Σφακιά κρατούσε από καραβοκύρηδες και χαΐνηδες στους ξεσηκωμούς κατά των Τούρκων, κι εθελοντές στον Μακεδονικό αγώνα. Περιουσίες από την Ανώπολη ως κάτω τα Λιβανιανά. Το 1975 θα βρεθεί ξανά εκεί και σ’ ένα κομμάτι χαρτί θα σημειώσει: «Από το σπίτι που γεννήθηκα σώζονται τρεις καμάρες». Ο πατέρας Παΐζης έφθασε εδώ δάσκαλος. Θα ερωτευτεί την Ελένη, κόρη του νεκρού οπλαρχηγού, θα γεννηθεί η Κατίνα και θα φύγουν σε λίγα χρόνια για το Μεγάλο Κάστρο, την πόλη όπου ανθεί το εμπόριο. Ο πατέρας αφήνει τη δασκαλική και γίνεται μέτοχος της βιομηχανίας καπνού «Κνωσσός – Κόσμος». Η Κατίνα τελειώνει το διδασκαλείο με άριστα. Το ίδιο αργότερα και η μικρότερη Αλεξάνδρα. Ανήκουν στην καλή κοινωνία της πόλης με μαθήματα μουσικής και το πιάνο μέσα στο σπίτι. Τα αγόρια, Μίμης και Παύλος, θα φύγουν για σπουδές στην Αθήνα. Τα κορίτσια όμως, δασκάλες, ναι, αλλά πώς θα πάνε διορισμένες στα χωριά; Πρέπει να τις ακολουθεί η μάνα τους, διατάσσει ο κύρης… (“Αιθέρια τη φωνή σου ακούω”). Το βιβλίο περιλαμβάνει ανθολόγιο των ποιημάτων της και των πεζών της, τόσο από τις εκδόσεις των βιβλίων της, όσο και κείμενα για τη ζωή της από τη συγγραφέα, Νίκη Τρουλλινού, καθώς και ένα μέρος της αλληλογραφίας της με τον Νίκο Πλουμπίδη, τον Γιάννη Ρίτσο, τον Γιάννη Σκαρίμπα, τον Νίκο Καζαντζάκη, τον Τάκη Καλμούχο, τον Βάσο Δασκαλάκη (σύζυγο της Έλλης Αλεξίου), τον Κ. Θ. Δημαρά και άλλους, με σχόλια από την επιμελήτρια του τόμου. Περιεχόμενα: -Αιθέρια τη φωνή σου ακούω -Γράμματα από μακριά -Ποιήματα: Ροδοπέταλα Απλοί σκοποί Παραλλαγές -Αθησαύριστα ποιήματα -Τα παιδιά τραγουδούν -Πεζά – Σφακιανές κουβέντες -Επίλογος Έρευνα-κείμενα-επιμέλεια: Νίκη Τρουλλινού Διορθώσεις: Τασούλα Μαρκομιχελάκη