Κλίμακες

Τα ραδιόφωνα στη διαπασών τα κουρέλια από φασόν κι οι λουρίδες με τυλίγουν της μαμής σαν άσπρο σύννεφο με κάλτσες κι ένα κεφάλι βροχερό Οι συνοικίες μουσκεμένες χόρτο με αισθήματα πράσινα και μουχλιασμένα -εφ όσον βέβαια η παπαρούνα κοιμάται του πάθους. Στο βάθος η τσίκνα φωτισμένη λαμπιόνια Βαθύτερα, ένας κομήτης παγωμένος μύρισε κοκορέτσι αλλά αστόχησε Πιάσαμε τα λαϊκά και τραγουδήσαμε Καζαντζίδη