Κωπηλάτης του καιρού

Πώς να λυτρωθείς απ’ τη συνήθεια Σε παίρνει και σ’ αφήνει στο ίδιο μέρος στο ίδιο χάραμα, στο ίδιο δείλι Χρόνια στυφά η συντριβή του πεπρωμένου μας Τώρα, στη μεγάλη αναμονή, δίπλα στα κίτρινα κρίνα του λόφου μας κατάχαμα καθόμαστε υγροί, ερωτικοί, συνένοχοι.