Λίνα Κ

Το έργο αυτό προέκυψε από μια ανάγκη μου να βγει ένας μονόλογος. Η ιστορία μιας γυναίκας, που ως κόρη μιας μητέρας υπερπροστατευτικής και σκληρής, κατέληξε να έχει ψυχικά προβλήματα. Μάνα και κόρη εναλλάσσονται –ως ρόλοι– σε τούτη την εξομολόγηση, μιας και οι δυο τους είναι θύματα μιας κοινωνίας μικρής. Η κάθε μια, με τα βιώματά της, ξεδιπλώνει συναισθήματα, άλλοτε κλαίγοντας, άλλοτε φωνάζοντας κι άλλοτε ως βουβές κούκλες παρατημένες σε μια πολυθρόνα κουνιστή.