Με την πλάτη στο παρόν

«Διαρρήγνυμι» Λυπάμαι γι’ αυτό που είμαι, γι’ αυτό που βλέπω. Γι’ αυτό που δεν μπορώ να πράξω ή δε θέλω. Για την αλμυρά λίμνη που επιπλέω. Λυπάμαι για τη θλίψη του ποιητή· για το πώς βαραίνει το αριστερό του μάτι. Για την έπαρση του δεξιού λυπάμαι.