Μερικές φορές η λύκαινα

«Ασύχαστο» ο λύκος της μνήμης διαβάζει τις στιγμές στα σκοτάδια λιθοβολεί την έχθρα γελώντας με ψυχραιμία στα νύχια κι ακίνητο μάτι κουνάω το κεφάλι όταν τον πιστεύω είμαστε εδώ νεκροί της ώρας μου λέει και χάνεται μπροστά δεν άφησα νεκρό για νεκρό που να μην ρώτησα αν λέει αλήθεια