Μια θέση να βλέπω την πλάτη του

Κι εκεί, μέσα στην ησυχία του απομεσήμερου όλα ήταν σιωπή… ούτε οι ανάσες μας δεν ακούγονταν… Ήξερα πως ήσουν ευχαριστημένος. Το μόνο που ήθελες ήταν να ξεκουράσεις τη ζωή σου. Να νιώσεις για λίγο πώς είναι να πλέει κανείς στη θάλασσα, σε εκείνα τα όλο μυστήριο νερά που αγκαλιάζουνε τη Γη. Ήθελες να ταξιδέψεις μαζί μου. Κι ύστερα θα ακολουθούσες πάλι τον δρόμο της στεριάς.