Μηναυγή

Η «Μηναυγή» αποτελείται από 60 ποιήματα, γραμμένα την τελευταία τετραετία (2015-2018). Αφορμή για τη σύνθεση του κάθε ενός από αυτά αποτελούν στιγμιότυπα της καθημερινότητας, έμπνευση η πραγματικότητα. Τα ποιήματα αναφέρονται και συνδέουν το πολιτικό, κοινωνικό, ερωτικό, προσωπικό χωρίς να τα διαχωρίζουν εμφανώς. Αποτυπώνουν την προσπάθεια των ανθρώπων της Ελλάδας του σήμερα να ζήσουν με αξιοπρέπεια, να τρέξουν, να προλάβουν να δουλέψουν, να ψάξουν, να μάθουν, να δράσουν, να αντιδράσουν, να μη νιώθουν ενοχές, να νιώσουν, να ερωτευτούν, να εκφραστούν, να υπάρξουν στο παρόν τους. Φανερώνουν την αγωνία και το κομμάτιασμα που νιώθει κάποιος/α προσπαθώντας να ανταποκριθεί στις ανάγκες της πραγματικότητας και ταυτόχρονα στις αξίες που θέτει ο/η ίδιος/α, αλλά και την ελπίδα που δεν πεθαίνει όσο αντιδράμε, όσο αισθανόμαστε, όσο διατηρούμε την αξιοπρέπειά μας. Αν ένα αστέρι πέσει δε θα κάνεις ευχή. Ξεχνιέσαι. Στα βήματα Και δε φτάνεις ποτέ τον προορισμό που τελικά σε πρόδωσε. Απλώς, να, αν μείνεις στα βήματα που σ’ έχασαν πρόσεχε μη φοβηθείς. Εγώ δε θα ‘μαι δω.