Μονάχα μια στιγμή

Τρίτη 29 Μαΐου 1453 Είναι η στιγμή που σπάει η πύλη του Ρωμανού. Πριν αρχίσε η μάχη στο κενό αυτού του χρόνου οι αντίπαλοι κοιτάζονται για μια στιγμή στα μάτια. … Αχ! Βογκητό! Μέσα τη λύπη κι αν έφεραν μη λυγίσεις. Οι λυγαριές και τα βόλια λυγίζουν. Μέσα σου τη νύχτα προσπαθούν να φράξουν. Αχ! Μη λυγίσεις βογκητό! Μη λυγίσεις! Ξεφουσκώνουν τα τιποτένια βάθρα. Ξεφουσκώνουν. Κοίτα το χρόνο μακριά, πολύ μακριά σε προσμένει! Αχ! Χρόνε μακρινέ, πότε θα φτάσεις, να φέξει;