Μύχιος νόστος

«Σκιές» Μια αρχή που μοιάζει με τέλος… Λόγια που πληγώνουν Και ματιές που χαράζουν αιώνια Αδιάβατα μονοπάτια Πάνω στο σώμα της μοίρας Η θλίψη που φωλιάζει στην καρδιά και ο έρωτας, Ανάμνηση που έγινε αφήγηση Ένα απόγευμα του Ιουνίου, Με πύρινους δρόμους στολισμένους από όνειρα…