Χριστίνα Π. Μέλλιου

Ελληνες λογοτέχνες
Η Χριστίνα Π. Μέλλιου μεγάλωσε στον Βόλο και σπούδασε “Ευρωπαϊκές Επιστήμες” στο Πανεπιστήμιο του Portsmouth στο Ηνωμένο Βασίλειο. Το 2004 αναγορεύτηκε διδάκτωρ “Οικονομικής Γεωγραφίας και Γεωπολιτικής” από το Ιόνιο Πανεπιστήμιο. Σήμερα εργάζεται ως εκπαιδευτικός στο Ελληνοβρετανικό Κολέγιο ενώ ασχολείται παράλληλα με την επιστημονική έρευνα και την αρθρογραφία με βασικά αντικείμενα μελέτης τις διαθρησκειακές σχέσεις και τον πολιτισμικό πλουραλισμό.

Fort Augustus – Χριστίνα Μέλλιου



Διηγήματα, Οσελότος, 2010, 36 σελ.

Μύχιος νόστος – Χριστίνα Π. Μέλλιου




«Σκιές»
Μια αρχή που μοιάζει με τέλος…
Λόγια που πληγώνουν
Και ματιές που χαράζουν αιώνια
Αδιάβατα μονοπάτια
Πάνω στο σώμα της μοίρας
Η θλίψη που φωλιάζει στην καρδιά και ο έρωτας,
Ανάμνηση που έγινε αφήγηση
Ένα απόγευμα του Ιουνίου,
Με πύρινους δρόμους στολισμένους από όνειρα…

Ποίηση, Οσελότος, 2011, 42 σελ.

Ώρια ψυχής – Χριστίνα Π. Μέλλιου




Αναφερόμενη στο βιβλίο «Ώρια Ψυχής» της Χριστίνας Π. Μέλλιου, έχω να παραθέσω τον θαυμασμό μου προς την συγγραφέα. Η γραφή της προκαλεί το ενδιαφέρον και φουντώνει την φαντασία, ενώ αφήνει τον ερωτισμό να εκφραστεί μέσα από δυνατή και δεξιοτεχνικά δοσμένη περιγραφή εικόνων και συναισθημάτων.
Βάσω Παπαλεξοπούλου.

Ποίηση, Οσελότος, 2015, 16 σελ.

Άπηξ – Χριστίνα Π. Μέλλιου




«Ημέρα 3η»
Ελπίδα τα λόγια τα ψιθυριστά
τα λόγια εκείνα τα μύχια,
τα βαθύαλα στις προσευχές της προσμονής.
Η συντριπτική δύναμη της ανισχυρίας
αγκαλιάζει το τέναγος και το βούρκωμα του έσω κόσμου,
μεταπλάθει την πέφταστρη ύπαρξη σε αειζωία.
Ακατάληπτο μυστήριο της άναρχης ακρώρειας
και του δρόμου του παρήλιου.
Ουρανογνωσία και κοινός τόπος,
κοινό χρέος μιας ζωής που δύει και ανατέλλει θέοθεν.
Στο βάθος των ματιών,
όταν η επιχθόνια ηχήεσσα θάλασσα αδίστακτα συναντά τα
ουρανοθέμελα
και το αργοθάνατο ποθεί το ζενίθιο άλμα,
τότε…
τότε σε βρήκα…

Ποίηση, Οσελότος, 2020, 16 σελ.

Ποίηση
Μύχιος νόστος (2011), Οσελότος
Ώρια ψυχής (2015), Οσελότος
Άπηξ (2020), Οσελότος

Διηγήματα-Αφηγήσεις
Fort Augustus (2010), Οσελότος

Πηγές: Biblionet, Οσελότος