Νυχτερινές πατρίδες

ΜΑΤΩΜΕΝΟ ΦΕΓΓΑΡΙ Σβήνω το φως και περιμένω Το ματωμένο το φεγγάρι να φανεί Κουράστηκα γυμνός να κατεβαίνω Μέσα στο τούνελ για να σκάψω για ψυχή Πόσες πατρίδες έχει ο θάνατος Πόσες πατρίδες έχει η ζωή Αγάπα με ουρανέ σου λέω Μήπως κερδίσω απ’ το τέλος μια αρχή Πόσες παγίδες κρύβει το φεγγάρι Που ματωμένο μες τα μάτια μου θα μπει Αγάπα με ουρανέ σου λέω Μήπως κερδίσω απ’ το τέλος μια αρχή…