Οι άνθρωποι στα σπίτια τους και λίγο πιο έξω

«Φιλί γυφτάκι σεργιανούσε στον κόσμο παιδί-φλογέρα πυρπολούσε τη σφαίρα κι έσταζε γάλα η σιγαλιά σπαρτό θυμάρι κι έλεγε κόρφος δεν είναι εδώ; πουλί σεργιάνι.» «Ονειρεύτηκα μια λιβελούλα που ποτέ και που ούρλιαζε στον ύπνο της μην της πουν πως δεν ήτανε ποτέ και πως όνειρο ήταν τελικά το ποτάμι, τα φτερά, η πτήση» «Ετρεχε έτρεχε πίσω μας η νύχτα γέμιζε γέμιζε τις αποθήκες του ο χρόνος σκόρπιζε μέλι στόμα κι ανθό χάριζε στο λύκο τον τελευταίο μας οβολό»