Ώρα κοινής φασαρίας

Στο άδειο δωμάτιο ρωτούσα πάλι τη σκιά μου “Φοβάσαι τον θάνατο;” Το μαύρο πέπλο σκιάζει τον χώρο “Φοβάσαι τους νεκρούς;” (Επικριτικά βλέμματα) Μία απάντηση “Πως μπορώ να φοβάμαι τον ίδιο μου τον εαυτό;”