Όταν τ’αστέρια δε χάνουν τη λάμψη τους

Τ΄ αστέρια βλέπω… τ ΄ αστέρια κοιτώ… Εδώ Δημήτρη!…Γιάννη !Εδώ! Ψηλά το κεφάλι προς τον ουρανό! Κι αν εκείνα πέσουν ? Εκεί να σταθώ? Ν ΄ απλώσω τα χέρια σα να δεηθώ? Τις τσέπες ,άδειες, έξω τραβώ! Την ψυχή μου μέσα ανοιχτή κρατώ! Κι αν φως θε ΄ να πέσει απ ΄ τον ουρανό… Τότε!…μόνο τότε θα φεγγοβολώ! Τι θα μπορούσε άραγε να κρύψει το φως μιας δυνατής φιλίας? Το σκοτάδι?….Η νύχτα?…Τ΄ αστέρια τ΄ ουρανού?… Πού κατοικεί το φως και πού το σκοτάδι?… Εικονογράφος: Γεράσιμος Πετρόπουλος