Παρίσαινα

Εκείνο το βράδυ που έπεφταν τα στέρια, Ξαπλωμένοι Στη γη. Ονόματα τούς δίναμε Σαν να ήταν παιδιά μας Για εκείνο το βράδυ Ήταν τα παιδιά μας