Πέραν

Πόσους θανάτους σήκωσα να πιώ λίγη ζωή; Στο αγιοθύρι της ψυχής τον έρωτα να σπείρω Πόσο σκοτάδι λίχνισα να βγάλω λίγο φως; Νύχτες αλώνιζα το φως το μάλαμα να πάρω Στο μέγα αλώνι της ψυχής παλεύω με το χρόνο Να του καρφώσω στην καρδιά το χτύπο της καρδιάς μου Ν’ ακούγεται το σήμαντρο στα βάθη των αιώνων.