Προέκταση στο μέλλον

“Μπορεί να κατασκευαστούν όργανα με τα οποία τα μεγαλύτερα σκάφη, που θα οδηγάει ένας μόνο άνθρωπος, θα αναπτύσσουν μεγαλύτερη ταχύτητα παρά αν ήταν γεμάτα ναύτες. Μπορεί να κατασκευαστούν καρότσες που θα κινούνται με απίστευτη ταχύτητα χωρίς τη βοήθεια των ζώων. Μπορεί να γίνουν πτητικές συσκευές όπου ένας άνθρωπος, καθισμένος άνετα να σκέφτεται ό,τι θέλει, θα μπορεί να χτυπά τον αέρα με τα τεχνητά φτερά του όπως κάνουν τα πουλιά… καθώς επίσης και μηχανές που θα επιτρέψουν στον άνθρωπο να περπατάει στο βυθό της θάλασσας…” Το βιβλίο αυτό πρωτοεκδόθηκε το 1962 και βασιζόταν σε δοκίμια που είχαν γραφτεί στην περίοδο 1959-61. Επειδή αφορούσε περισσότερο τις μακρινές πιθανότητες και όχι επιτεύγματα που μπορούσαν να πραγματοποιηθούν σε κάποιο προσεχές μέλλον, μέχρι και τα πιο αξιοσημείωτα γεγονότα της τελευταίας δεκαετίας πέρασαν σχεδόν απαρατήρητα μέσα σ’ αυτό… Αυτό που άλλαξε – και μάλιστα σε σημείο που κανείς δεν μπορούσε να προβλέψει – είναι η συμπεριφορά μας προς το μέλλον, και ιδιαίτερα προς την τεχνολογία σαν σύνολο. Το βιβλίο αυτό ήταν ένα από τα πρώτα δείγματα μιας ολόκληρης βροχής βιβλίων σχετικά με το μέλλον…