Σκληρές, δώσε, κουβέντες που πονούν. Και λόγια μετουσιωμένα. Κάνε το τραγουδάκι μου έναν ρόγχο παιδιού. Δος μου τον άρτο σου τον επιούσιο· κι ακόμα σκόρπισε στάχτη, σκόρπισε χώμα εκεί που θα πατήσει ο υιός μου. Εάν εξέλθει από τα χείλη μου το πνεύμα, στείλε πνοή βέβηλου ύμνου. Και κάνε το αίμα ρόδο της άμμου ταπεινό λουλούδι της ερήμου.