Στιγμές σιωπής

Δεν ήθελα να πω τίποτα, δεν ήθελα να με ρωτήσει τίποτα, ούτε ένοιωθα την ανάγκη να μάθω γι’ αυτόν κάτι. Το μόνο πράγμα που ήθελα ήταν να ζήσω αυτή τη στιγμή. Οτιδήποτε και να λέγαμε ίσως χαλάγαμε τη μαγεία της σιωπής. Μια σιωπή τόσο γεμάτη, τόσο αισθησιακή, τόσο απόλυτη. Μια σιωπή τόσο εύθραυστη, που κινδύνευε να σπάσει και να χάσει τη μαγική επίδραση της από οτιδήποτε περιττό θα έμπαινε ανάμεσα.