Στην πυρά

ΕΠΕΙΔΗ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ όλα τα χρώματα λευκά αντίλαλος ένα πουκάμισο σύννεφα που ανεμίζει στο σύρμα τα χέρια σου ακόμα συνεχίζονται μοιράζοντας τον κόσμο μία καφέ δύο ζάχαρη πόσο βαθύς είν’ ο κύκλος εδώ μια ρίζα από σπίτι πιο κει ένα κεράκι που γελάει στο κατακάθι ένας σκύλος πηχτός η εμμονή σου να ξεχνάς κόβοντας τα μαλλιά σου κοντά επειδή καλοκαίρι