Στο φεγγαρόφωτο της ποίησης

Ο άνθρωπος γεννιέται δημιουργός. Η δημιουργία είναι η δικαιολογητική του υπόσταση επί γης, όπως την υπόσχονται η ελεύθερη ανθρώπινη βούληση και ο διαρκής αγώνας. Συνεπίκουροι, ο καθαρός νους, το γνήσιο συναίσθημα, η διαρκής γνώση. Η κατάκτηση του αγνώστου αποτρέπει το φόβο, την επιφύλαξη, κάθε αντιπαλότητα και μίσος. Ταυτόχρονα, σηματοδοτεί τις προϋποθέσεις μιας κοινωνικής συμμετοχής, με γαλήνη και αλληλεγγύη, για την ανθρώπινη βιοτική ισορροπία. Με το βασικό τρίπτυχο, γνώση-δημιουργία-αρετή, ο άνθρωπος χωρίς φειδώ και με δικαιολογητικό τρόπο μπορεί ν’ απολαμβάνει τ’ αγαθά της χαρισματικής φύσης. Πάντοτε, ασυμβίβαστα εναντιούμενος στη θνησιγενή άρνηση και την αφάνεια της απραξίας.