Στο πέτρινο σπίτι του λόφου

Ο γέρο-Στέφανος λάτρευε το σπίτι στο βουνό από παιδί.Δεν ήθελε να αποχωριστεί το πατρικό του κι ας συμφιλιώθηκε με τις ανάγκες των καιρών.Το συντηρούσε με μεράκι αναβιώνοντας εκείνη την εποχή της απλότητας,όπου ο μόχθος γκύκαινε το ψωμί.Ποτέ δεν θα μπορόυσε να φανταστεί,ότι αυτό το πέτρινο σπίτι στο βουνό που του έδινε πνοή,θα γράψει πριν το τέλος του μια ιστορία να προβλέψει πως τα πρόσωπα της ζωής του όλα θα συσχετίζονταν με το μικρό πετρινο σπίτι του το πατρικό.Αγάπη,έρωτας,μίσος και προδοσία,έπλεξαν χαρές και καημούς.Η μοίρα άνοιξε τον κύκλο στους πρωταγωνιστές της ιστορίας πάνω στη κορφή του λόφου και τον έκλεισε εκεί,στο πέτρινο σπίτι του,το αγαπημένο.Η απώλεια τον συνέτριψε.Η χαρά τον εγκατέλειψε.Το μίσησε.Στα απομεινάρια του ζήτησε τη λύτρωση.Οι γλυκές αναμνήσεις αμαυρώθηκαν και επέπλευσε η πίκρα η αβάσταχτη.Άραγε,οι απόγονοι γνώρισαν την ευτυχία;