Sunny Days

Λαχανιασμένη μπροστά στο άγαλμα. Και που πήγα εκεί που μ’ έστειλες, τι κατάλαβα; Όλοι ίδιοι είστε. Ναι, ναι! Παραλίγο να πέσω πάνω σ’ αυτόν που με κυνηγάει. Μπροστά στη Βουλή στεκόταν. Ναι, δεν το ήξερες; Ελπίζω να μη με είδε. Δεν θ’ αντέξω άλλες σκηνές. «Είσαι δικιά μου. Η ζωή σου είναι μαζί μου». Μη με κοιτάς εμένα έτσι, Θεόδωρε. Εγώ που με βλέπεις έχω διανύσει θάλασσες. Έχω δει ηλιοβασιλέματα. Ανατολές. Δεν μου αρέσει η θάλασσα. Σιχαίνομαι το νερό. Δεν θέλω τα κύματα. Δεν θέλω τα ψάρια. Θέλω στεριά. Βγάζει το κάδρο με τη φύση και το πετάει. Δεν θέλω τον ήλιο. Μου αφήνει σημάδια. Γι’ αυτό τρέχω. Τρέχω να βρω έναν τόπο διαφορετικό. Έναν άντρα διαφορετικό. Τι; Τι είπες, Θεόδωρε; Έρχεται; Φεύγει τρέχοντας.