Τα επόμενα πένθη

«ποτέ το φως» είν’ η φωνή μου λάμψη που πεθαίνει πλάι σε νερά σε βράχια σε πουλιά ένα μονόξυλο ριγμένο σε πηγάδι επιδρομή στον στίχο που βογγά κυματισμός της λύπης μου στο βράδυ τυφεκισμός στη σιωπή που αγρυπνά – ποτέ το φως δεν αστοχεί μες στο σκοτάδι ποτέ σκοτάδι δε σκοτώθηκε με φως