Τα παπούτσια του μάγου χρόνου

Και άλλα ποιήματα Στη αγκαλιά μιας θάλασσας σαν βάρκα η ζωή μου Υγρά σεντόνια κύματα την πέταξαν μακριά Αφού δεν ήξερα καλά πως άνεμος χτυπάει Αυτούς που νοιώθουν δυνατοί και αφήνουν τα κουπιά Ανάσα για ένα άντρα είναι ο δρόμος Μου έλεγες πατέρα αν ήσουν μόνος Τα σύννεφα αν θυμώνουν να γελάς Στον έρωτα να τρέχεις κι ας χτυπάς…