Θάνατος

Με φόντο πότε έναν “μυστικό” ανθόκηπο και πότε ένα δωμάτιο νοσοκομείου, με σύμβολο πάντοτε ένα παράξενο αγριολούλουδο – για την ευτυχία μαζί και τη δυστυχία, για την πίστη μαζί και την προδοσία. Μέσα από αλλεπάλληλα ταξίδια ανάμεσα σε παρελθόν και παρόν, ο Άγγελος προσπαθεί να συλλάβει τους συνειρμούς, τα νοήματα, τις συμπτώσεις, τα παιχνίδια της μοίρας, τις συνέπειες των αποφάσεων που πήρε ο ίδιος κι εκείνων που πήραν άλλοι για αυτόν. Όταν ο Θάνατος παύει να είναι απλά μια λέξη ή ένα γεγονός και γίνεται μια “εποχή”, παίρνοντας τη θέση της εποχής εκείνης που έπνιξε μέσα στα χέρια της την παιδικότητα, τη γαλήνη, την ισορροπία, την πίστη, την υπομονή… Όταν ο Θάνατος ξεκινάει σαν κατάρα και καταλήγει σαν ευχή. Όταν ο άνθρωπος βιώνει την ύπαρξή του σαν ένα μικρό παιχνιδάκι στα χέρια του Θεού του. Ώσπου καταλήγει σπασμένος…