Το αστέρι που συντρόφευε τους μάγους

“Η πόλη, κάτω, κοιμόταν. Η γη ολάκερη κοιμόταν. “Μα πώς μπορεί να κοιμάται η πλάση όταν κλαίει ένα παιδί;” Κι έριξε το φως του στην είσοδο μιας σπηλιάς, στην άκρη της κοιμάμενης πολιτείας…” Μπορεί ένα κλάμα μωρού να μας κάνει να νικήσουμε τους φόβους μας; Μπορεί η αγάπη να κάνει ένα μικρό, ασήμαντο αστεράκι να λάμψει δυνατά; Μπορεί τα θαύματα να γίνονται και πέρα από τις σελίδες των βιβλίων; Εικονογράφος: Σοφία Φιλέα