Το λιµάνι των χαµένων ποιητών

Ένα συναρπαστικό παραμύθι του Νεκτάριου Θεοδώρου, για μεγάλα παιδιά! Πόσο πιο όμορφος θα ήταν ο κόσμος μας χωρίς χρήματα; Το έχετε σκεφτεί ποτέ; Έχετε βάλει ποτέ τον εαυτό σας μπροστά στην πρόκληση να ζήσετε χωρίς αυτά ή τουλάχιστον να τα έχετε σε δεύτερη μοίρα; Δε γίνεται θα μου πείτε. Ναι, έχετε δίκιο. Για μερικούς πράγματι δε γίνεται. Δε γίνεται γι’ αυτούς που έχουν αποδεχτεί αυτή την νέα εποχή του ακραίου καταναλωτισμού και είναι έρμαια μιας τυποποιημένης κοινωνίας. Γι’ αυτούς που τρέχουν να αγοράσουν ό, τι τους σερβίρουν οι διαφημιστικές εταιρείες μέσω των τηλεοράσεων και των ραδιοφώνων. Ναι, γι’ αυτούς πράγματι δε γίνεται. Το έχουν ανάγκη. Έχουν μπολιαστεί με αυτό. Όπως δε γίνεται και γι’ αυτούς που νομίζουν ότι εξουσιάζουν τον άλλον με τα λεφτά. Ίσως με αυτόν τον τρόπο να νοιώθουν την υπεροχή. Αυτοί ξέρουν. Βαφτισμένοι στην μικροπρέπεια και την μεγαλομανία, μόνο που οι ίδιοι δεν έχουν καταλάβει ότι είναι φυλακισμένοι μες στο δικό τους γυάλινο κόσμο. Άνθρωποι χωρίς ψυχή που τους ενδιαφέρει μονάχα ο πλούτος και η εξουσία… «Κάποτε ίσως θελήσουμε να φτιάξουμε έναν καινούριο κόσμο. Να αλλάξουμε ζωές. Να ζήσουμε, έστω για λίγο πιο όμορφα. Να γίνουμε ένα με το γαλάζιο της θάλασσας και τ’ ουρανού. Να δούμε με μια διαφορετική ματιά τη ζωή μας. Την ουσία και όχι την επιφάνεια. Ίσως να τα καταφέρουμε. Ίσως και όχι. Ποιος ξέρει; Ας το προσπαθήσουμε ή τουλάχιστον, ας το φανταστούμε. Ας κάνουμε την αρχή». Νεκτάριος Θεοδώρου