Το μωβ των βράχων

Της μοίρας το μαύρο πέπλο ανασήκωσε και βγήκε. Είδε τον ήλιο και τρόμαξε. Στην πλησμονή των υπερβολών αλυσοδεμένα πρότυπα φτερούγισαν κι από το στόμα της ξεχύθηκαν φωνές καθώς έσκαγαν μέσα της. Στην ανταύγεια της άνοιξης ντύθηκε τα είκοσι της χρόνια ξέπλυνε το λεκιασμένο της πρόσωπο άλλαξε τους ρόλους και πέρασε τη γραμμή. Ένα λευκό πουλί φτερούγισε στα σύννεφα.