Το παραμιλητό των σκοτεινών Θεών

«Δέκατη έκτη νύχτα» Θα με βρεις Στο αναφιλητό της φωτιάς Στις πηγές της βροχής Στην ορχήστρα του ορίζοντα Στους σιτοβολώνες των χεριών σου Στα σπίτια των ματιών σου Γιατί μου έταξες δυο χείλη από πανσέληνο. Όμως Και στην αλισάχνη του πόνου που σκεπάζει τις στέγες Στους δρόμους που δεν λένε να δεθούν στο έδαφος Στην ολονυκτία της σιωπής Στις άγκυρες που καρφώνονται στο βυθό της κόλασης Γιατί με τραβούν οι μαγνήτες της ερήμου…