Το τυφλό κορίτσι και άλλα ποιήματα

«Από ψηλά» Απρόβλεπτες στιγμές καμπύλες χαράζουν στη γραμμή της ζωής. Κάποτε την κρύβουν με του φόβου την πειθώ κι άλλοτε τη σηκώνουν στ’ αστέρια να δει τον κόσμο από ψηλά. – Άπληστη καρδιά, ξεχνάς το μικρό κι ασήμαντο κλειδί στην ομορφιά, τους μύθους μες του κόσμου την ασχήμια. Αλλιώτικη η ματιά από ψηλά. Καθρεφτίζει της ποίησης την ανάλαφρη πνοή, το θρόισμα των φύλλων του δέντρου και τα χείλη ενός παιδιού που αθώα ρωτά.