Βίος βαθύς

Ρουφάω τα φιλιά του ένα ένα. Σαν το καθένα να ‘ν’ το τελευταίο. Φίλα με σκέφτομαι αποστήθισε στα χείλη την πατρότητα βάλε από βρέφος κάτι στην άκρη να αβγαταίνει για το γήρας.